Βέττα και Μπομπ, δύο ηλικιωμένοι νίντζα

Βέττα και Μπομπ, δύο ηλικιωμένοι νίντζα

Αυτό είναι το παιδικό διήγημα της κόρης μου Χριστίνας, μαθήτριας της έκτης τάξης, που πήρε την πρώτη θέση στην κατηγορία Δημοτικού Σχολείου στον ηλεκτρονικό διαγωνισμό διηγήματος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας «Ο Τόπος μου». Καλή ανάγνωση.

Βέττα και Μπομπ, δύο ηλικιωμένοι νίντζα

Μπορεί να σας φανεί περίεργο, αλλά αυτή ίσως είναι και μια πραγματική ιστορία. Την άκουσα πριν από λίγο καιρό στο σχολείο μου από έναν δάσκαλο πολεμικών τεχνών που ήρθε για να μας μιλήσει για την Ιαπωνική φιλοσοφία.

Θα σας μιλήσω για δύο ηλικιωμένους, την κυρία Βέττα και τον κύριο Μπομπ. Η κυρία Βέττα είναι μία απλή νοικοκυρά από την Ελλάδα και ζει μαζί με τον άντρα της τον κύριο Μπομπ στο Μαϊάμι. Έχει πάντα πιασμένα τα γκρίζα μαλλιά της σε έναν κότσο, που τον κρατάν δύο κινέζικα ξυλάκια, φοράει πάντα τα χρυσά σκουλαρίκια που της πήρε ο άντρας της στο γάμο τους και για να μην την υποψιάζονται κρατάει πάντα ένα μπαστούνι. Ο κύριος Μπομπ από την άλλη είναι ένας απλός λογιστής που φοράει καφέ γυαλιά και πάντα τα ίδια πορτοκαλί παπούτσια. Γνωρίστηκαν σε ένα ταξίδι τους στη Κίνα, όπου εκεί ο δάσκαλος Γουόνγκ τους έμαθε ό,τι ξέρουν για τις ιαπωνικές πολεμικές τέχνες. Μόλις παντρεύτηκαν συμφώνησαν να μείνουν στο σπίτι του κυρίου Μπομπ στο Μαϊάμι.

ηλεκτρονικός διαγωνισμός διηγήματος

Έχουν ένα κρυφό μυστικό τα βράδια μεταμορφώνονται σε νίντζα. Φοράν μαύρες ολόσωμες φόρμες , μαύρες κουκούλες που κρύβουν ολόκληρο το πρόσωπο εκτός από τα μάτια και φυσικά παίρνουν μαζί και τα όπλα τους, σπαθιά και κρόταλα. Τα άλλα όπλα τα έχουν πάντα πάνω τους είναι το μπαστούνι της κυρίας Βέττας , τα κινέζικα ξυλάκια και τα παπούτσια του κυρίου Μπομπ. Έτσι είναι μία ομάδα που πολεμούν τους κακοποιούς.

Η πρώτη τους αποστολή ξεκίνησε κάπως έτσι: Καθώς έτρωγαν σε μία πιτσαρία, τη γνωστή «Πιτσονοστιμιά», που είναι και το στέκι τους, άκουσαν μία τσιριχτή φωνή από τον Ντέιβιντ, το παιδί του γείτονά τους, ένα κοντό αγοράκι εννιά χρονών με μαύρα μαλλιά και καφέ μάτια. Έτρεξαν γρήγορα προς το μέρος που ακούστηκε η φωνή και τον είδαν να κλαίει. Ένας άντρας του τραβούσε το πορτοφολάκι του. Μόλις ο κλέφτης είδε την κυρία Βέττα και τον κύριο Μπομπ άφησε το πορτοφόλι και έφυγε τρέχοντας. Μετά ο Ντέιβιντ είπε με λυγμούς:

«Κυρία Βέττα πιάστε τον κακό, σας παρακαλώ!»
«Μην ανησυχείς Ντέιβιντ θα πιάσουμε τον κακοποιό το βράδυ στο υπόσχομαι» είπε η κυρία Βέττα και τον πήρε αγκαλιά.
Μόλις ήρθε το βράδυ, ακριβώς στις έντεκα η ώρα, το αντρόγυνο είχε μεταμορφωθεί σε νίντζα.
«Ήρθε η ώρα» είπε ο κύριος Μπομπ και κοίταξε στα μάτια την κυρία Βέττα.
«Ναι ήρθε» απάντησε η κυρία Βέττα και με ένα σάλτο πήδηξαν από το παράθυρο. Το μπαστούνι της έγινε ανεμόπτερο και τα σούπερ παπούτσια του κυρίου Μπομπ έβγαλαν φωτιά και τον σήκωσαν ψηλά.

Πριν φτάσουν στο στέκι του κλέφτη τον είδαν να προσπαθεί να διαρρήξει ένα σπίτι. Ήταν μπροστά από ένα παράθυρο και με μια βαριοπούλα το χτυπούσε να το σπάσει. Αμέσως η κυρία Βέττα έβγαλε τα ξυλάκια από τα μαλλιά της και τα μαλλιά της ανέμισαν σαν σε αργή κίνηση. Μετά τα πέταξε στον κλέφτη που τον πέτυχαν στο μπράτσο και τον κοίμισαν, γιατί στην πραγματικότητα ήταν υπνωτικά βελάκια. Ο κύριος Μπομπ τον έπιασε με το ένα δάχτυλο και τον πήγε ως το σπίτι τους. Εκεί πληκτρολόγησαν στον υπολογιστή τους έναν μυστικό κωδικό, το κρεβάτι τους άνοιξε στα δύο και εμφανίστηκε μία σκάλα, που οδηγούσε στο υπόγειο.

το παραμύθι της Χριστίνας

Όταν ο ληστής ξύπνησε προσπάθησε να κουνηθεί αλλά κατάλαβε ότι ήταν δεμένος. Τότε είδε την κυρία Βέττα και τον κύριο Μπομπ πάνω από το κεφάλι του και τρόμαξε.

«Λύστε με γρήγορα!» φώναξε φοβισμένος.
«Γιατί να σε λύσουμε μετά από όσα έχεις κάνει;» είπαν και οι δύο με μία φωνή.
«Γιατί σπαταλάς τη ζωή σου κλέβοντας ενώ μπορείς να τη ζεις χαρούμενα με την οικογένειά σου; Μίλα γρήγορα!»
«Διότι με αναγκάζουν! Αν δεν κάνω ό,τι μου λένε θα σκοτώσουν την οικογένειά μου!»
«Ποιος σου τα λέει αυτά;» ρώτησε η κυρία Βέττα εξαγριωμένη προσπαθώντας να ξαναφτιάξει τον κότσο της με τα υπνωτικά βελάκια.
«Τρία στενά πιο κάτω μένει ο Τόνι, ένας Ιταλός νονός της νύχτας που φοράει πάντα μαύρο κουστούμι και καπνίζει τα πιο ακριβά πούρα.»
«Λες αλήθεια;»
«Ναι, το ορκίζομαι!»
«Άμα μάθουμε πως λες ψέματα θα φωνάξουμε την αστυνομία!»
«Όχι δε λέω ψέματα!»
«Ωραία λοιπόν θα σε αφήσουμε να φύγεις αλλά δεν θα ξανακλέψεις. Όσο για τον Τόνι μην ανησυχείς θα φροντίσουμε να μη σε ξαναενοχλήσει.»

αυτό είναι το παραμύθι της Χριστίνας

Το άλλο βράδυ στις έντεκα ακριβώς φόρεσαν κάτω από τα κανονικά τους ρούχα τις μαύρες ολόσωμες φόρμες και ξεκίνησαν για το Ιταλικό εστιατόριο του Τόνι. Κάθισαν σε ένα τραπέζι, παρήγγειλαν σπαγγέτι και δύο κρύες λεμονάδες που τους άρεσαν πολύ και δεν τον έχασαν καθόλου από τα μάτια τους. Ώσπου μια στιγμή τον είδαν να κατεβαίνει τη σκάλα που οδηγούσε στις τουαλέτες, τον ακολούθησαν προσέχοντας να μη τους καταλάβει και τον είδαν να μπαίνει σε μία πόρτα όπου έγραφε «ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ».

Η κυρία Βέττα κουβαλούσε πάντα μαζί της ένα ποτήρι από το καλό της το σερβίτσιο για τέτοιες περιπτώσεις. Βέβαια η κυρία Βέττα πάντα είχε μέσα στη τσάντα της πολλά πράγματα για παράδειγμα χαρτί τουαλέτας, ένα τηγάνι, δύο μικρά σάντουιτς και τα χάπια για την πίεση του κυρίου Μπομπ. Πήρε λοιπόν το ποτήρι και το ακούμπησε στην πόρτα για να ακούσει καλύτερα. Ο κύριος Μπομπ δεν χρειαζόταν ποτήρι γιατί φορούσε ένα ακουστικό βαρηκοΐας, παρόλο που ο ίδιος δεν ήτανε βαρήκοος.

Μέσα στο δωμάτιο ο Τόνι μιλούσε για ένα σχέδιο, που το είχαν ονομάσει «το πορτοκάλι». Σχεδίαζαν να κλέψουν την τράπεζα που βρισκόταν δίπλα στον οίκο ευγηρίας «Ο Γεράκος». Θα πήγαιναν τα μεσάνυχτα με το φορτηγάκι του Μπερτίνο, του συνεργού του Τόνι και μάγειρα του μαγαζιού, για να μη τους δει κάνεις. Ξαφνικά άκουσαν τα βήματα των μαφιόζων να πλησιάζουν την πόρτα και αμέσως κρύφτηκαν. Πέντε άντρες με μαύρα κουστούμια βγήκαν καπνίζοντας ακριβά πούρα και μιλώντας σχετικά με «το πορτοκάλι» ανέβηκαν τη σκάλα.
Ο Τόνι ζήτησε από τον Λουίτζι τον σερβιτόρο να κρατήσει για λίγο το μαγαζί και έφυγε μαζί με τους υπόλοιπους άντρες. Η κύρια Βέττα και ο κύριος Μπομπ, αφού έμειναν με τις μαύρες φόρμες τους, τους ακολούθησαν κάνοντας παρ κουρ. Πηδώντας από ταράτσα σε ταράτσα έφτασαν έξω από την τράπεζα και είδαν ό,τι ο Μπερτίνο και ο Τόνι προσπαθούσαν να διαρρήξουν την κεντρική πόρτα.

Ο κύριος Μπομπ με το σύγχρονο κινητό του ειδοποίησε την αστυνομία. Σε λίγα λεπτά τέσσερα περιπολικά περικύκλωσαν τους μαφιόζους και τους συνέλαβαν. Αν και αυτοί προσπαθούσαν να βρουν δικαιολογίες, ότι είχαν κάτι ξεχάσει μέσα στη τράπεζα, οι αστυνομικοί δεν τους πίστεψαν και τους έβαλαν μέσα στο περιπολικό. Ένας από αυτούς τους είπε να μην παραπονιούνται γιατί θα έμπαιναν στο ίδιο κελί.

Το ηλικιωμένο ζευγάρι λίγα μέτρα μακριά χαμογελούσε ικανοποιημένο καθώς έφευγε για το σπίτι τους.

«Χαχα, Μπερτίνο, τι όνομα! Ζήσαμε να το ακούσουμε και αυτό!» είπε η κυρία Βέττα.

Η ιστορία αυτή τελειώνει με γέλια. Άραγε και οι υπόλοιπες περιπέτειές τους θα έχουν το ίδιο τέλος;

Σημείωση: Οι ζωγραφιές που πλαισιώνουν το κείμενο είναι επίσης της Χριστίνας.

Your Turn!

Αν έχετε να προσθέσετε κάτι ακόμη ή απλά να μοιραστείτε τη δική σας εμπειρία, αφήστε το προσωπικό σας σχόλιο!

Author

Οργάνωση Σπιτιού - Tips Εξοικονόμησης - DIY Κατασκευές κ.α. #smartliving #momblogger Πτυχιούχος Ψυχολογίας, σύζυγος και μαμά δύο κοριτσιών από τη Θεσσαλονίκη ♥ Αγαπημένο Quote: "Για τον κόσμο είσαι μία μαμά αλλά για την οικογένειά σου είσαι ο κόσμος όλος...".

28 comments

  • Τι ωραία ιστορία! Έχει ροή, έχει φαντασία σου κρατάει το ενδιαφέρον! Μου θύμισε μικρή που διάβασα μια σειρά από βιβλία «Οι 5 φίλοι». Μπράβο της, αν της αρέσει, που μάλλον ισχύει, να το συνεχίσει.
    Φιλιά!

    Reply
    • Εγώ θυμάμαι τους μυστικούς 7 που διάβαζα… Γενικά την προτρέπουμε να ασχολείται με ότι την ευχαριστεί, χωρίς πιέσεις ή υποδείξεις. Μόνο έτσι θα μπορέσει ένα παιδί να βρει την κλίση του. Σε ευχαριστώ πολύ Μαργαρίτα!

      Reply
  • Κινηματογραφική η γραφή της πολυτάλαντης Χριστίνας σου Ελευθερία!!! Να την χαίρεσαι και πάντα τέτοιες χαρές!
    Την καλημέρα μου

    Reply
  • Εντάξει η φαντασία της είναι άλλο πράγμα!! Με τρελαίνει όμως που την τοποθετεί εύστοχα στο παρόν χωρίς να γίνεται υπερβολική η ιστορία της. Δηλαδή σου περιγράφει πράγματα που θα μπορούσαν και να συμβούν! ! Πολλά μπράβο της!! Το δε παρ κουρ και το όνομα της πιτσαρίας με έστειλαν!! :) :) Δεν θα κρίνω τη γραφή της αλλα την ιστορία της και πιστεύω πως είναι πολύ καλή! Συγγνώμη κιόλας αλλά και εγω θα την καμάρωνα ;) Να την χαίρεστε Ελευθερία μου!! Καλή εβδομάδα! !

    Reply
    • Πάντα μας εκπλήσσει θετικά με τη φαντασία της, που φαίνεται ακόμη και στις κατασκευές της. Ευχαριστώ Ελεάνα!!!

      Reply
  • Πολλά πολλά συγχαρητήρια!!!
    Υπέροχη η κόρη σου…λάτρεψα και τη γραφή της, αλλά και τις ζωγραφιές της…να τη χαίρεστε!!

    Reply
  • Στη θέση σου θα έσκαγα απο υπερηφάνια Ελευθερία! Πέρα απο το διήγημα που είναι υπέραπολαυστικό και το καταδιασκέδασα η κόρη σου ζωγραφίζει απίστευτα! Σωστή προοπτική καταπληκτικά χρώματα… θα έβαζα οποιαδήποτε απο τα έργα της σε έναν τοίχο του σπιτιού μου! Συγχαρητήρια στην Χριστίνα και συγχαρητήρια και σε σένα που προφανώς κάτι έχεις κάνει σωστά Ελευθερία!

    Reply
    • αυτές κι άλλες ζωγραφιές που έχει κάνει της ζητάει και η δασκάλα της ζωγραφικής που πηγαίνει για να τα κορνιζώσει στην αίθουσα μαθημάτων, αλλά η Χριστίνα δεν θέλει να τις δώσει…περιζήτητες είναι!!! Ευχαριστώ Σοφία μου!!!

      Reply
  • Ελευθερία μου δώσε τα θερμά μας συγχαρητήρια στην Χριστίνα!! Πάντα να έχει πρωτιές στη ζωή της και να την καμαρώνεις!! Εχει φοβερό ταλέντο στο γράψιμο, καταπληκτική η ιστορία της, δεν χορταίναμε να τη διαβάζουμε και οι ζωγραφιές της είναι απίθανες, γεμάτες χρώμα και φως!! Να της πεις πολλά μπράβο από μένα και τη Γεωργία και θα ήταν ωραίο να μας έβαζες και τον ταξιδευτή του μέλλοντος. Φιλάκια πολλά και στις δυό σας!!

    Reply
    • τον ταξιδευτή μέλλοντος θέλει να τον βελτιώσει λίγο γιατί ήταν πιο μικρή όταν το έγραψε και αυτός είναι ο επόμενος στόχος της. Ευχαριστούμε πολύ Θάλεια και Γεωργία!

      Reply
  • Μπράβο, στην κοριτσάρα σου!
    Εγώ έχω δει ,βέβαια ,και το ταλέντο της στο πλέξιμο με τα περίφημα βραχιολάκια της στο bazaar.
    Εύγε της!

    Reply
    • Είναι και ευαίσθητη σε τέτοια θέματα. Και στα bazaar του σχολείου της πάντα συμμετέχει. Ευχαριστώ Αλέκα!!!

      Reply
  • Ελευθερια μου δικαίως αισθάνεσαι περηφανή! Καταπληκτική ιστορία για ενα κορίτσι της έκτης δημοτικού! Ενα μεγαλο μπράβο στη Χριστίνα που έχει ταλέντο, φαντασία και ζωγραφίζει υπέροχα!

    Reply
    • Το πρώτο παραμύθι το έγραψε στην Πέμπτη Δημοτικού. Αφορμή ήταν μια έκθεση με θέμα: «μια φανταστική ιστορία» και είχε γράψει τον «ταξιδευτή μέλλοντος 3000», εκεί να δεις φαντασία… Ευχαριστώ πολύ Σωτηρία!

      Reply
  • Πολυταλαντη η κορούλα σου ,με μεγάλες δυνατότητες εξέλιξης στη γραφή άλλα και στην ζωγραφικη Ελευθερία μου.Δικαίως αισθάνεσαι υπερήφανη….την καλημέρα μου!

    Reply
    • καταπιάνεται με πολλά από πλέξιμο, ζωγραφική, χειροτεχνίες, μαγειρική, όλα θέλει να τα μαθαίνει. Ευχαριστώ πολύ Μαρία, καλό υπόλοιπο Κυριακής.

      Reply

Συμμετοχή στη συζήτηση